طراحی با گرما و نور: حیاط، سایه و بازشوهای عمیق
در اقلیم گرم، بهترین سیستم سرمایش همانی است که در خود ساختمان طراحی می‌شود. پنج راهکار غیرفعالی که در ویلاها و تراس‌ها به کار می‌بریم.
تابستان‌های طولانی و آفتاب تند تعیین می‌کنند آدم‌ها در واقعیت چطور از خانه استفاده کنند. یک نمای شیشه‌ای زیبا رو به غرب می‌تواند نشیمن را به اتاقی تبدیل کند که بعد از ظهر کسی در آن نمی‌نشیند. طراحی همراه با اقلیم — نه در برابر آن — فضا را راحت‌تر و هزینهٔ نگهداری را کمتر می‌کند.
۱. اول سایه، بعد شیشه
پیش‌آمدگی‌های عمیق، پرگولاها و پنجره‌های تورفته آفتاب مستقیم را در گرم‌ترین ساعت‌ها از شیشه دور نگه می‌دارند و در عین حال نور نرم روز را به داخل می‌آورند. مدل دقیقاً نشان می‌دهد برای هر جهت چه عمقی لازم است.
۲. حیاط و تهویهٔ متقاطع
حیاط سایه‌دار به اتاق‌ها نمای دوم و خنک‌تری می‌دهد و راهی برای جریان هوا در خانه باز می‌کند؛ ایده‌ای قدیمی در معماری این منطقه که هنوز هم جواب می‌دهد.
۳. مصالح با جرم حرارتی
سنگ، خاک کوبیده و دیوارهای ضخیم گرما را آرام جذب می‌کنند و شب پس می‌دهند و نازک‌کاری‌های روشن به‌جای ذخیرهٔ نور خورشید، آن را بازتاب می‌دهند.
۴. تراس‌هایی برای عصر
بام‌ها و تراس‌ها بعد از غروب جان می‌گیرند. نشیمن‌های ثابت، باغچه‌ها، نور ملایم و کمی آب آن‌ها را به پرکاربردترین اتاق خانه تبدیل می‌کند.
۵. گیاه، بخشی از معماری
درخت، دیوار سبز و باغچه هوای اطراف ساختمان را خنک می‌کنند، گردوغبار را می‌گیرند و حریم خصوصی می‌سازند. برای همین از همان ابتدا در مدل جایشان را مشخص می‌کنیم، نه در پایان کار.
