طراحی کلینیکی که بیماران به آن اعتماد کنند
نور، صدا و ده ثانیهٔ اول: آنچه از طراحی فضاهای درمانی آرام — و نه سرد — آموختیم.
کلینیک ساختمانی است که آدم‌ها ترجیح می‌دهند به آن سر نزنند. طراحی خوب این را عوض نمی‌کند، اما حس دقیقه‌های اول را عوض می‌کند. سه چیز از همه مهم‌تر است.
نور بدون خیرگی
نور غیرمستقیم — نورهای مخفی، دیوارهایی که نور رویشان می‌لغزد، حلقه‌ای در سقف — فضا را خیلی بیشتر از ردیف چراغ‌های سقفی آرام می‌کند. نور تند و متمرکز را برای اتاق‌های درمان نگه دارید.
سطوح آرام
کف سخت و قابل‌شست‌وشو لازم است؛ اما پنل آکوستیک، تیغه‌های چوبی و نشیمن‌های نرم اضافه کنید تا سالن انتظار پژواک نداشته باشد.
اولین نمای روشن
بیمار باید از دم در، پذیرش، صندلی‌های انتظار و مسیر اتاق‌های درمان را ببیند. وقتی کسی مجبور نباشد بپرسد کجا برود، کسی هم احساس گم‌شدن نمی‌کند.
